Categorie archief: Uncategorized

Mijn kind is bang om alleen thuis en zijn en durft niet te gaan slapen!

Maja is al een poosje bij mij in therapie o.a. om meer zelfvertrouwen op te bouwen. Hierin heeft ze al veel stappen gezet en ze zit veel lekkerder in haar vel. Het enige wat nu nog in de weg zit, is haar angst om alleen thuis te blijven. Volgend jaar gaat ze naar het voortgezet onderwijs en zal haar moeder niet meer altijd thuis kunnen zijn als Maja uit school komt. Nu vindt ze dat zo eng, dat ze haar moeder belt als ze vijf minuten alleen is.

Ik vraag Maja wat haar lievelingsdier is. Hier hoeft ze niet over na te denken: als ze een dier zou zijn, zou ze graag een paard willen zijn. Een paard is mooi, snel en sierlijk. Een paard kan wat schrikachtig zijn maar is niet bang volgens Maja. Zij kan dit weten want ze zit al een tijd op paardrijles.

Op de vraag hoe ze zich voelt als ze alleen thuis is, is haar antwoord ‘een mol’. Ze voelt zich dan als een bange maar ook slimme mol. Een mol leeft in een holletje onder de grond.

Ik laat Maja een reeks in klei maken, te beginnen met de mol. In deze reeks laat ik haar de mol in 5 stappen transformeren naar een paard. Door op deze manier met de klei te werken, wordt dit proces ook innerlijk door Maja beleefd. Ze verwoordt het zelf zo:

‘Een tijdje geleden vond ik het eng om alleen thuis te zijn en ik wilde graag leren om dit te kunnen zonder dat ik mijn moeder ging bellen omdat ik bang was. Volgend jaar ga ik naar het voortgezet onderwijs dus dan zal ik vaker alleen thuis moeten zijn.
Daarom krijg ik de opdracht in klei een bang diertje te maken, en deze uit te laten groeien tot een sterk dier dat niet bang is. Het bange diertje is een mol. Ik wil graag een paard zijn. Ik werk elke week aan een ander dier, zo groeit de mol in vijf stappen uit tot een paard. De dieren die tussen de mol en het paard ontstaan, mogen fantasie dieren zijn.
Ik begin elk dier met het maken van een bol. Vanuit die bol mag ik het dier laten ontstaan. Ik vind het elke keer heel moeilijk en denk dat het me niet lukt, en elke keer ben ik verrast en blij dat het me toch is gelukt!
Nu ben ik zelf soms nog bang maar niet meer zo erg en ook niet altijd. Hoewel ik het gezelliger met mijn moeder durf ik nu wel alleen thuis te blijven!’

20150305_120231 20150305_120531

 

 

 

Wat is angst?

Angst kennen is belangrijk, geen angst hebben kan levensgevaarlijk zijn. Angst helpt onszelf te beschermen als er gevaar dreigt; we vluchten, gaan vechten of houden ons heel stil zodat we niet worden opgemerkt.

Vaak echter, is de angst die we voelen, niet meer functioneel. Zoals bij Maja de angst om alleen thuis te zijn. Of angst om te gaan slapen, angst om op andere kinderen af te stappen om vrienden te maken. Er zijn genoeg situaties waarin kinderen bang zijn zonder dat dit nuttig is maar hen juist in de weg zit!

Waar komt die angst dan vandaan? Zoals Ingeborg Bosch, grondlegster van Past Reality Integration, kortweg PRI, zegt: ‘We zijn bang voor wat al gebeurd is’ https://www.youtube.com/watch?v=w8zV57l6ZDI

Angst is dus altijd een op het verleden gebaseerde gebeurtenis. Er is in het verleden iets gebeurd waarbij je gevaar liep. Vaak kan deze gebeurtenis tot in de vroegste kindertijd teruggevonden worden. De reactie hierop paste bij de situatie van toen maar kan nu als belastend worden ervaren.

Door met klei te werken, komt het kind innerlijk in contact met zijn of haar angst. De metamorfose reeks, van bang naar sterk en krachtig dier, helpt het kind zijn angst om te vormen naar krachtig en sterk. Op deze manier ontdekt het kind zijn of haar eigen kracht en wordt het zelfvertrouwen vergroot!

Advertenties

Hoe kan ik leren vrienden maken en meespelen op het schoolplein?

In mijn praktijk kom ik veel kinderen tegen die onzeker zijn en hier vanaf willen. Zo ook Thomas. Thomas is een jongen van 10 jaar. Als ik aan hem vraag wat hij bij mij zou willen leren vertelt hij dat hij graag minder verlegen zou willen zijn en beter vrienden kan maken.Niet alle kinderen kunnen zo goed verwoorden waarvoor ze bij mij in therapie komen als Thomas.

In de eerste sessie krijgt elk kind van mij de opdracht een tekening te maken waar een huis, een boom en een mens op staan. Uit deze tekeningen kan ik veel informatie halen waar het kind in zijn ontwikkeling zit en op welk gebied aandacht nodig is.

Thomas is een jongen die gezellig kletst en makkelijk vragen stelt tijdens de individuele sessies die ik met hem heb. Hij heeft veel fantasie en houdt van grapjes maken. Van zijn verlegenheid merk ik niet zoveel. Het probleem doet zich vooral voor met klasgenoten. Hij is wat onhandig in het contact waardoor vrienden maken voor hem niet vanzelf gaat.
Ook Thomas krijgt van mij de opdracht voor een huis-boom-mens tekening. Verder mag hij zelf weten wat er nog meer getekend wordt. Thomas gaat enthousiast aan de slag en kiest zorgvuldig zijn kleuren. De tijd is bijna te kort om zijn tekening helemaal af te maken.


In de tekening kan ik zien dat Thomas moeite heeft zichzelf echt te laten zien, hij leidt ons om de tuin door de aandacht naar het grote vliegtuig te trekken. We moeten beter kijken om ook het huis, de boom en de mens te kunnen zien. Deze vertellen mij dat Thomas zijn zelfbeeld positiever mag en dat hij zichzelf meer mag laten zien.

Om Thomas meer in contact met zijn lijf te brengen zodat hij wat steviger met zijn voeten op de grond komt, laat ik hem met klei werken. Als een kind (en volwassene ook) lekker in zijn vel zit, weet je beter wat je zelf wilt, sta je steviger en ben je meer authentiek. Dat maakt je sterker in sociaal contact.

Thomas mag zijn lievelingsdier maken in klei. Het wordt een kameleon. Een kameleon kan zich goed verstoppen omdat hij van kleur kan veranderen, aldus Thomas. Dit is wat Thomas zelf ook laat zien in zijn tekening.
Het eerste boetseerwerk dat hij maakt is een kleine kameleon. Ik laat hem daarom elke volgende sessie wat meer klei pakken om de kameleon elke keer groter te laten groeien.

In het evaluatiegesprek dat ik met de ouders heb na 10 sessies, blijkt dat Thomas grote vooruitgang boekt. Thomas zelf en ook de leerkracht beamen dit. Thomas noemt dat kinderen aardiger tegen hem zijn. Ouders laten weten dat hij meer ontspannen en minder prikkelbaar is. Hij is beter aan te spreken op zijn eigen verantwoordelijkheden en laat minder weerstand zien. Dit heeft uiteraard een positieve invloed op de sfeer in huis.
Op school stond hij voorheen in de pauzes van een afstandje te kijken hoe anderen verstoptikkertje speelde. Nu speelt hij vaker zelf mee en komt dan blij uit school!

Als we het traject na 14 sessies afsluiten, laat Thomas weten dat hij geleerd heeft vrienden te maken, hij heeft inmiddels al een paar keer na schooltijd af kunnen spreken en heeft zijn eerste uitnodiging voor een partijtje binnen! Ook voelt hij zich minder verlegen en kan hij nu makkelijker over zijn gevoelens praten! Thomas heeft in drie maanden tijd, grootste stappen genomen en laat een heel positieve ontwikkeling zien.


Als ik Thomas in de laatste sessie opnieuw een ‘huis-boom-mens tekening’ laat maken, is ook daarin te zien dat hij veel steviger in zijn schoenen staat en lekkerder in zijn vel zit. De boom en het huis zijn stevig op de grond gezet, de mensfiguur is duidelijk zichtbaar en staat met beide voeten op de grond. De tekening is, in vergelijking met zijn eerste werk,  uitnodigend en straalt rust en warmte uit.

Thomas is er nog niet helemaal, er vallen nog stappen te maken voor hem. Voor dit moment sluiten we de therapie af, hij kan nu verder met wat hij bereikt heeft en zijn sociale vaardigheden verder ontwikkelen.

Wellicht komt hij over een half jaar of een jaar, terug om verder te werken aan de andere doelen.

‘Jullie zijn mijn echte ouders niet: ik ben stom en jullie begrijpen mij niet!’

Als 5-jarige heb ik dit eens in een verdrietige boze bui naar mijn ouders geroepen. Ik voelde me niet gehoord, ik voelde me zo anders dan mijn zussen. Ik kon niet voldoen aan de wensen en eisen die er aan me werden gesteld. Dat maakte me verdrietig en boos.
Ik was ook anders dan mijn zussen, we leken niet op elkaar, innerlijk niet en uiterlijk niet. Ik was een heel gevoelig kind, voelde stemmingen heel goed aan, op school had ik diep medelijden met de kinderen die gepest werden. Ik kreeg daar pijn in mijn buik van en wilde voor hen zorgen.
Mijn ouders en zussen vonden mijn opmerking van het stiefkind wel een grappige. Ze moesten er om lachen, dat was niet kwaad bedoeld, ze hadden geen idee welk leed er voor mij onder zat. Om geen gezichtsverlies te lijden, lachte ik mee. Vanaf dat moment ontdekte ik dat grappen maken een manier was om aandacht te krijgen. Mijn boze buien werden niet geaccepteerd. Als ik verdrietig was werd ik opgebeurd en moest mijn traantjes drogen om maar zo snel mogelijk weer vrolijk te zijn. Ik leerde mijn boosheid en verdriet in grapjes verpakken. Vandaar dat mijn grapjes nu soms nog een scherp randje kunnen hebben en ik een grapje wil maken als ik verdriet voel opkomen.

Buitenbeentje.
Onlangs kreeg ik een vraag van een oma, ze had op mijn website gelezen over mijn werk en vertelde dat haar kleinzoon met dezelfde problematiek worstelt: hij voelt zich anders, precies zo’n ‘buitenbeentje’, hij is heel vaak boos, verdrietig en angstig. Hij denkt dat hij dommer is dan anderen en maakt vaak onhandige opmerkingen waardoor hij afgewezen wordt. Als het hem teveel wordt, trekt hij zich terug op zijn kamertje. Ze vertelde dat zijn moeder, haar dochter, zich haar hele leven ook al zo voelt en dus goed weet hoe haar zoontje zich voelt.

Boze buien
Misschien herken je mijn verhaal en dat van de oma en worstelen jij en je kind met hetzelfde; als ouder vindt je het moeilijk met de boze buien en het verdriet van je kind om te gaan. Je kind voelt zich niet begrepen wat nog meer verdriet en boosheid oproept.

Jouw kind denkt misschien ook dat hij of zij dommer is dan anderen en denkt dat iedereen, behalve hij of zij, alles weet. Maakt het soms opmerkingen waardoor hij/zij anderen juist weer van zichzelf afstoot. Als je het gevoel hebt dat niemand je begrijpt, ben je het liefst alleen. De enige die jou begrijpt ben je zelf.
Je kind voelt zich anders, ongelukkig en een echt buitenbeentje.
Dit gevoel van je anders en onbegrepen voelen, wat zich kan uiten in faalangst, boosheid, etc. staat vaak niet op zichzelf: Misschien herken jij zelf ook, nu of als kind, wat je bij je kind ziet; je voelt je anders dan anderen.

Het is de hoogste tijd om dit ‘anders voelen’ om te buigen naar
‘moedig en blij met jezelf voelen’ en te starten met het
Helden- of Heldinnen traject.
god mars
 
De maand maart is vernoemd naar de god Mars. Mars staat voor krachtig, mannelijk en strijdbaar. In de maand maart vindt ook de overgang naar de lente plaats.
Hierom roep ik de maand maart uit tot Helden en Heldinnenmaand!Zoals in de maand maart een overgang van winter naar lente plaatsvindt, help ik je kind in dit traject van anders en ongelukkig voelen, naar moedig en blij.
De krachten van Mars zijn hierbij behulpzaam.
In maart geldt een speciaal Helden- en Heldinnentraject; het Mars traject!
Omdat ik er heilig van overtuigd ben dat het zo belangrijk is dat ouders betrokken worden in de therapie, bestaat dit unieke Mars traject uit
  • een intake gesprek,
  • 5 sessies voor je kind,
  • een evaluatie gesprek,
  • plus een gratis sessie met ouder en kind, t.w.v. € 90,00
Zelfvertrouwen krijgen
In het traject, bied ik jou en je kind als eerste veiligheid; je kind mag zijn wie hij of zij is en voelt zich gezien. Daarna gaan we zijn of haar kwaliteiten ontdekken, die zijn er zeker en deze zijn zo kwetsbaar en mooi, dat ze diep zijn weggestopt. Ik help je kind en jou, zijn of haar kwaliteiten kennen en waarderen. Zo leert het vertrouwen hebben in zichzelf en jij krijgt weer vertrouwen in je kind. En dit werkt weer versterkend op het zelfvertrouwen van je kind.
vrouwelijk heldin
Gevoelens leren uiten
Je kind leert zijn gevoelens op een adequate manier te uiten, jij weet dat het niet erg is als je kind boos is of verdrietig en kunt hier met je kind over praten.
Een van onze basisbehoeften is om ergens bij te horen, ons verbonden te voelen. Als we ons verbonden voelen, kan ons zelfvertrouwen groeien en kunnen we ons ontplooien tot wie we zijn.
Zo leert je kind de held of de heldin in zichzelf ontdekken en voelt zich moedig en blij met zichzelf! Je kind voelt zich erbij horen, voelt zich sterk.
En dat gun je jouw kind vast ook! (en hopelijk jezelf ook)

Met je handen bekijken wat je ogen niet zien.

Wat een fijne workshop was het vanmorgen! Met prachtige ontdekkingen van de deelneemsters, zoals: ‘Ik hoef het niet allemaal alleen te doen, ik mag om hulp vragen’. en: ‘Er is voor mij eerst nog iets op te ruimen voordat nieuwe klanten naar me toe komen’.
Wat kan werken met klei veel nieuwe inzichten geven; vanuit de ontspanning k
omt de ware boodschap vanzelf naar boven. Het was een ontspannen IMG_1649ochtend waarin ongemerkt hard gewerkt is. Met nieuwe energie en inzichten gingen de deelneemsters weer naar huis.

Wil jij onderzoeken waar jouw kracht ligt en wat jouw pad jou op dit moment te vertellen heeft? Op vrijdag 29 mei geef ik een workshop, werken met pastelkrijt, waarin je dit kunt ontdekken. Je kunt je nu al aanmelden door een berichtje te sturen naar info@kindenkunstwerkt.nl of door middel van het contactformulier

Voel je je soms een slechte moeder? Zou je meer plezier willen beleven aan het opvoeden van je kind(eren)?!

‘Van Stressy mam naar Happy mam!’

Voel jij je soms ook een slechte moeder, ben je gehaast, heb je het gevoel dat je zóveel moet en Frida Kahlo De tijd vliegtzó weinig tijd hebt?
Hoor je jezelf tegen je kind(eren) schreeuwen en zou je meer geduld willen hebben?
Wil je je meer ontspannen voelen en (weer) meer genieten van het opvoeden van je kind(eren) en de dag tevreden afsluiten in plaats van opgebrand en met een schuldgevoel?
Kun je hierbij wel wat ondersteuning gebruiken?

 
Misschien herken je jezelf in het liedje van Kinderen voor Kinderen: ‘Mijn moeder is een

stresskip’? https://www.youtube.com/watch?v=qwHhHfOmrkQ

Schrijf je dan in voor de cursus ‘Van Stressy mam naar Happy mam’

Je bent van harte welkom om deel te nemen!

Schrijf je hier in: